Gratuita nobis videntur quae carissime constant

Gratuita nobis videntur quae carissime constant. Ex eo licet stupor noster appareat, quod ea sola putamus emi pro quibus pecuniam solvimus, ea gratuita vocamus pro quibus nos ipsos impendimus.


Mums atrodo, kad gauname veltui tai, kas iš tikrųjų kainuoja brangiausiai. Mūsų bukaprotystę rodo toks dalykas: mes manome, jog perkame tik tai, už ką mokame pinigus, o dovanomis vadiname tai, už ką atlyginame savimi.


We regard things as free gifts when they really cost us very dear. Our stupidity may be clearly proved by the fact that we hold that “buying” refers only to the objects for which we pay cash, and we regard as free gifts the things for which we spend our very selves.

Grave aes

Leve aes alienum debitorem facit, grave inimicum.


Maža skola daro žmogų skolininką, didelė — priešą.


A trifling debt makes a man your debtor; a large one makes him an enemy.

Quod ne gratus quidem potest reddere

Et tanta stultitia mortalium est ut quae minima et vilissima sunt, certe reparabilia, imputari sibi cum impetravere patiantur, nemo se iudicet quicquam debere qui tempus accepit, cum interim hoc unum est quod ne gratus quidem potest reddere.


Ir kokia mirtingųjų kvailybė, kai jie, gavę kokį mažmožį ar niekniekį, už kurį visai nesunku atsimokėti, rūpestingiausiai stengiasi atsilyginti, tačiau nė vienas žmogus, atėmęs iš kito laiką, nemano esąs dėl ko nors skolingas, kai tuo tarpu laikas yra vienintelis dalykas, kurio, net ir labai dėkingas būdamas, negali grąžinti.


What fools these mortals be! They allow the cheapest and most useless things, which can easily be replaced, to be charged in the reckoning, after they have acquired them; but they never regard themselves as in debt when they have received some of that precious commodity,— time! And yet time is the one loan which even a grateful recipient cannot repay.